Starvester review – Een zonnestelsel vol potentieel

Starvester review – Een zonnestelsel vol potentieel

Klikken op een planeet totdat er drones uitvliegen die grondstoffen minen waarmee je megastructuren in de ruimte bouwt. Dat is Starvester in één zin, en het is precies zo verslavend als het klinkt. Solo-ontwikkelaar Shaun heeft iets kleins maar fijns gemaakt, al is het niet zonder haperingen.


Incrementele games zijn een apart genre. Van buitenaf gezien is het moeilijk uit te leggen waarom het leuk is om nummertjes omhoog te zien gaan, maar als je er eenmaal in zit, laat het je niet meer los. Starvester van Syphono4 pakt die formule en geeft er een ruimtevaartjasje aan. Je begint met de Aarde, klikt erop om grondstoffen te genereren, en voor je het weet heb je een heel zonnestelsel vol mijnstations, dronezwermen en energiecentrales die op sterren draaien.

Van klikken naar automatiseren

De kern van Starvester is simpel: je klikt op hemellichamen om grondstoffen te verzamelen, investeert die in upgrades, en breidt je fabriek uit over het hele zonnestelsel. Het begint met de Aarde en de maan, maar al snel ontgrendel je Mars, de asteroïdengordel, Jupiter en verder. Elk hemellichaam biedt nieuwe grondstoffen en uitdagingen.

De echte magie zit in de drones. Je stuurt ze uit om het minen voor je te doen, waardoor het spel langzaam verschuift van actief klikken naar passief beheren. Het is bevredigend om te zien hoe je zwerm groeit van een handvol piepkleine stipjes tot een leger van honderden drones die synchroon door de ruimte bewegen. De pixel-art is minimalistisch maar prachtig, en de ontspannende soundtrack helpt je in die flow-state te komen waar incrementele games om bekend staan.

Prestige en megastructuren

Zoals elk goed incrementeel spel heeft Starvester een prestige-systeem. Je reset je voortgang in ruil voor permanente bonussen die je volgende run sneller en efficiënter maken. Elke cyclus brengt je dichter bij het einddoel: het bouwen van gigantische megastructuren in de ruimte. Dyson-sferen, orbitale stations, het soort sciencefiction dat je hart sneller doet kloppen.

De campagne duurt zo’n vijf tot zeven uur, wat voor een incrementeel spel opvallend kort is. Maar dat is bewust: ontwikkelaar Shaun wilde een spel met een echt einde, niet een eindeloze loop zoals Cookie Clicker. Die keuze is verfrissend. Je hebt een doel, je werkt ernaartoe, en als je klaar bent, ben je klaar. Geen schuldgevoel dat je had moeten doorspelen.

Niet alles draait even soepel

Maar Starvester heeft ook zijn problemen, en die worden duidelijk in de late game. De balans verschuift op een manier die niet altijd lekker voelt. Sommige grondstoffen zoals titanium en silicium worden op een gegeven moment bottlenecks waar je lang op moet wachten zonder dat er veel te doen is. Het spel introduceert een ruimteschip waarmee je drones van planeten kunt verzamelen, maar je kunt er pas veel later iets mee, waardoor je tijdelijk vastzit zonder werkende drones op je planeten. Dat is frustrerend.

Er zijn ook bugs die de ervaring kunnen verpesten. De meest beruchte: bij het laden van een opgeslagen spelstand verdwijnen soms je actieve drones. Ontwikkelaar Shaun heeft meerdere patches uitgebracht om dit op te lossen (inmiddels versie 1.0.5), maar het probleem is nog niet voor iedereen verholpen. Voor een spel dat draait om het opbouwen van je droneleger is dat een flinke klap.

Solo-dev met een visie

Wat Starvester extra sympathiek maakt, is het verhaal erachter. Shaun is een solo-ontwikkelaar die eerder Lyca maakte, een ander klein incrementeel spelletje. Zijn aanpak is duidelijk: kleine, leuke, betaalbare games op een regelmatig tempo. Geen overambitieus project dat in Early Access blijft hangen, maar een afgerond product voor een eerlijke prijs. En hij is er trots op dat er geen AI is gebruikt bij de ontwikkeling, iets wat steeds meer spelers belangrijk vinden.

Met 50.000 wishlists en meer dan 700 reviews na een maand heeft het spel duidelijk een publiek gevonden. De Mixed-rating op Steam (69% positief) vertelt het eerlijke verhaal: de eerste uren zijn geweldig, maar de late game heeft werk nodig. Shaun communiceert actief via zijn Substack, Discord en Steam, en pusht regelmatig updates. Dat stelt gerust.

Conclusie

Starvester is een compact, sfeervol incrementeel spel dat de eerste uren precies goed doet. Het opbouwen van je ruimtefabriek, het uitsturen van dronezwermen en het langzaam ontgrendelen van het zonnestelsel voelt geweldig. Maar de late-game balans en enkele hardnekkige bugs houden het tegen om echt uit te blinken. Voor €6,99 krijg je vijf tot zeven uur ontspannen ruimteplezier, en als de updates blijven komen kan dit nog een stuk beter worden.

Beoordeling: 3/5 sterren
GamerLifestyle oordeel: Een zonnestelsel vol potentieel dat nog een paar patches nodig heeft om echt te stralen.

Starvester is verkrijgbaar op Steam voor €6,99. Er is een gratis demo beschikbaar. Ontwikkelaar: Syphono4. Publisher: Future Friends Games. Speelduur: 5-7 uur. Geen AI gebruikt bij de ontwikkeling.