Het komt zelden voor dat een Nederlandse film mij weet te raken, maar wat een ontzettend mooie en lieve film is dit. Champagne is een tragikomedie van Tim Kamps, met in de hoofdrol Huub Stapel en Leo Alkemade. Laatstgenoemde schreef ook mee aan het scenario van de film.
Wanneer Maarten (Alkemade) te horen krijgt dat zijn vader Hans (Stapel) ongeneeslijk ziek is, besluit hij hem mee te nemen naar de champagnestreek. Hans lust namelijk wel graag een drankje, en droomt ervan om met het treintje door de wijnkelders van Epernay te rijden.
Samen stappen ze in de auto en beginnen ze aan hun reis, maar komen er al snel achter dat ze elkaar niet zoveel te vertellen hebben. De gesprekken zijn stroef en ongemakkelijk, en ze lijken totaal niet geschikt voor dit avontuur, maar uiteindelijk brengt deze road trip ze toch dichter bij elkaar.
Een origineel verhaal is het niet, en misschien een tikkeltje voorspelbaar, maar dat is niet erg en zit de film niet in de weg. Champagne voelt namelijk oprecht, en weet de juiste balans te vinden tussen typische Nederlandse humor en emotionele momenten. Dat is de kracht van deze film.
Wat ook hielp, is dat de dynamiek tussen Stapel en Alkemade erg goed was. Ze kwamen geloofwaardig over als vader en zoon, en beiden schitteren ze in deze rollen.
Er is in het begin veel afstand tussen de twee, ze praten langs elkaar heen en durven beiden niet hardop te zeggen wat ze denken. Om ze beetje bij beetje naar elkaar toe te zien groeien, was ontroerend en het zijn zowel de kleine als onverwachte momenten die de kijker weten te raken.
Daarnaast vond ik de film erg mooi geschoten, en de belangrijke momenten werden op de juiste manier in beeld gebracht. Leuke bijrollen ook van Beppie Melissen, Bianca Krijgsman en Guus Meeuwis.
Dat het een passieproject is van Alkemade, is voelbaar. Hij wilde namelijk een zelfde reis maken met zijn inmiddels overleden vader.
Champagne is een ode aan alle vaders, maar ook aan het leven.
De film draait nu in de Nederlandse bioscopen.
Beoordeling: 4/5 sterren
GamerLifestyle oordeel: een mooie en ontroerende film, die de juiste balans weet te vinden tussen humor en emotionele momenten. Aanrader!
Prachtig gedaan, mooi.
Was herkenning, gevoelig, top gespeeld